سالن آرایش طلا

---

سالن آرایش طلا | شروع گرفتن مشاوره 100% تخصصی صفر تا صد مو خود به واتساپ پیام دهید، لطفا میزان اهمیت سالن آرایش طلا را با ۵ ستاره مشخص کنید تا ما سریع تر مطلع شده و موضوعات مرتبط با سالن آرایش طلا را برای شما فراهم کنیم.

---

---

---

11 دسامبر 2025

---

سالن آرایش طلا «می‌دانم؛ قرار است به آن مرواریدها اشاره کنی.» «طبیعتا. اگر من این کار را نکنم، لو دریو این کار را خواهد کرد، همانطور که خودتان پیشگویی کرده‌اید. مرواریدها – به خصوص مرواریدهایی مانند این – کمیاب و به راحتی قابل تشخیص هستند. دنیا مرواریدهای سیاه زیادی، مثلاً مانند آنچه شما پوشیده‌اید، ندارد. یک متخصص – مردی با عکسی که کاملاً شبیه جونز جوان است – در حال ردیابی تعدادی مروارید دزدیده شده با ارزش بسیار زیاد است – فکر می‌کنم شما گفتید یک مجموعه. ما جونز، مردی که ظاهراً اینجا ناشناخته است، را می‌بینیم که تعدادی مروارید فوق‌العاده را که شایسته جایگاهی در هر مجموعه‌ای هستند، به دیگران می‌دهد.

سالن زیبایی : اعتراف کنید که کنجکاوکننده است، عمو جان. البته ممکن است همه اینها یک تصادف باشد؛ اما شما چطور آن را توجیه می‌کنید، آقا؟» «جونز جزیره‌ای در دریاهای جنوبی دارد، محلی که بیشتر مرواریدهای معروف جهان در آن یافت شده‌اند.» «سانگوآ؟» «بله.» «روی هیچ نقشه‌ای نیست. این مرد، لو دریو، قاطعانه اظهار داشت که چنین جزیره‌ای وجود ندارد، مگر نه؟» عمو جان چانه‌اش را مالید، حرکتی که نشان می‌داد آشفته است. «او نظر قطعی نداشت. او گفت که فکر می‌کند چنین جزیره‌ای وجود ندارد.» «خب، آقا؟» آقای مریک با اکراه اعتراف کرد: «اگر جونز می‌توانست در مورد جزیره‌اش دروغ بگوید، می‌توانست آن مرواریدها را هم بدزدد.» «این قطعی است، آقا.» «اما او قادر به دزدی نیست.

سالن آرایش طلا

لو دریو می‌گوید که جک اندروز یک آدم اجتماعی، یک مرد کاملاً با اعتماد به نفس و یک قمارباز است. جونز یک جوان خجالتی و گوشه‌گیر اما بسیار مردانه است که عاشق سکوت است و به نظر می‌رسد هیچ عادت بدی ندارد. شما نمی‌توانید این دو را به هیچ وجه به هم ربط دهید.» آرتور دوباره وقت گذاشت تا فکر کند. «من هیچ تمایلی ندارم که به ناحق به جونز مشکوک شوم. در واقع، من تمایل داشته‌ام که از این مرد خوشم بیاید. و با این حال – داستان‌های عجیب و غریب و خرج‌های احمقانه‌اش از همان ابتدا مرا به شک انداخت.

شما به سختی در توصیف شخصیت او حق مطلب را ادا کرده‌اید، آقا. او برای ما خجالتی، گوشه‌گیر و تا حدودی ضعیف به نظر می‌رسد، در حالی که در معاشرتش با گلدشتاین مشتی زره‌پوش نشان می‌دهد. او می‌تواند گاهی اوقات، همانطور که می‌دانیم، مانند میخ سخت باشد و گاهی اوقات دانش شگفت‌انگیزی از جهان و راه و رسم آن نشان می‌دهد – برای کسی که در جزیره‌ای دورافتاده بزرگ شده است. به هر حال ما در مورد او چه می‌دانیم؟ او داستانی را می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند آن را رد کند، زیرا دریاهای جنوب پر از جزایر کوچکی است که برخی از آنها احتمالاً در نمودارها ثبت نشده‌اند.

همه اینها را می‌توان با به یاد آوردن این نکته توضیح داد که مردی مانند جک اندروز بدون شک بازیگر باهوشی است.» «دقیقاً!» صدایی شاد از پشت سرشان گفت، و آقای ایزیدور لو دریو قدمی به جلو گذاشت و با آرامش صندلی‌ای را جلو کشید و روی آن نشست. «آقایان، مرا به خاطر استراق سمع ببخشید، اما کنجکاو بودم بدانم نظرتان در مورد این مرد جوان فوق‌العاده که خود را «ای. جونز» می‌نامد چیست؟» آرتور با اخم به مزاحم نگاه کرد. او به این طرز ترسیدن اعتراض داشت. پرسید: «شما کارآگاه هستید؟» لو دریو با لحنی سرزنش‌آمیز پاسخ داد: «اوه، به ندرت اینطور است، آقا.

کارت چاپ شده من نشان می‌دهد که من یک تاجر هستم، اما در واقع من یک مأمور ویژه هستم که توسط بزرگترین تاجران مروارید و جواهرات جهان استخدام شده‌ام، شرکتی که در هر شهر بزرگ اروپایی و آمریکایی شعبه دارد. نام من لو دریو است، آقا، در خدمت شما هستم.» و با حالتی متکبرانه کارت خود را ارائه داد. دامدار جوان ترجیح داد چهره مرد را بررسی کند. او با خونسردی ادامه داد: «من نوعی پیام‌رسان هستم. وقتی قرار است محموله‌های ارزشمند جواهرات تحویل داده شوند، من به جای شرکت‌های اکسپرس، حمل‌کننده هستم. این روش امن‌تر است. در بیست و شش سال کارم، حتی یک جواهر هم گم نکرده‌ام.» «پس فقط یه شرکت تو رو استخدام می‌کنه؟» «یک شرکت.

اما شعبه‌های زیادی دارد.» «این یک امانت است؟» «اوه، نه؛ ما رقبای زیادی داریم؛ اما هیچ‌کدام خیلی مهم نیستند. مثلاً نزدیک‌ترین رقیب ما، دفتر مرکزی‌اش در همین ساحل – در سانفرانسیسکو – است، اما مثل ما، در سراسر جهان متمدن گسترش یافته است. با این حال، جفسون – این شرکت – ادعا نمی‌کند که با تجارت ما برابری می‌کند. آنها بیشتر در زمینه مروارید فعالیت می‌کنند.» آرتور با لحنی متفکر گفت: «مروارید، ها؟» «پس شرکت شما بود که مجموعه‌ی ارزشمند مرواریدهایی را که به آقای مریک گفته بودید، از دست داد؟» «نه. آنها متعلق به کنتس آهمبرگ، اهل وین، بودند.

سالن آرایش طلا اما ما بسیاری از بهترین نمونه‌ها را به کنتس فروخته بودیم و سوابقی از وزن، اندازه، شکل و رنگ آنها داریم. مرواریدی که اکنون به گردن دارید، آقا،» با اشاره به سنجاق روسری عمو جان، «یکی از بهترین مرواریدهای سیاهی است که تاکنون کشف شده است. این مروارید در سال ۱۸۸۳ در ترملو پیدا شد و در ابتدا توسط شرکت ما خریداری شد. در سال ۱۸۸۷ آن را به تیفانی بردم که آن را به پرنس گودسکی، اهل ورشو، فروخت. من آن را به همراه سایر خریدهای ارزشمند به او رساندم و پس از مرگ او دوباره به شرکت ما فروخته شد.

طلا

در اکتبر ۱۹۰۴ بود که دوباره حامل مروارید شدم و آن را سالم به ویلای کنتس آهمبرگ تحویل دادم. کمی بیش از یک سال پیش، این مروارید به همراه ۱۸۸ مروارید نادر دیگر، به ارزش نیم میلیون دلار، از او دزدیده شد.» عمو جان با لحنی خشک گفت: «این مروارید، آقا، آن مرواریدی نیست که شما می‌گویید. در سواحل جزیره‌ی سنگوا پیدا شده و شما قبلاً هرگز آن را ندیده‌اید.» لو دریو در حالی که خاکستر سیگارش را پاک می‌کرد، لبخند شیرینی زد. او گفت: «من به ندرت در مورد مرواریدی اشتباه می‌کنم، به خصوص مرواریدی که با آن کار کرده‌ام.

علاوه بر این، یک مروارید خوب تاریخی می‌شود و وظیفه من این است که تاریخچه تک تک مرواریدهای موجود را بدانم.» آرتور پرسید: «حتی آن‌هایی که مال جفسون هستند؟» «بله؛ مگر اینکه اخیراً به دست آمده باشند. من این‌طور صحبت کردم تا بتوانید اظهاراتی را که می‌خواهم بگویم درک کنید و از شما خواهش می‌کنم با دقت گوش دهید: در دو سال گذشته سه سرقت جسورانه مروارید رخ داده است. اولین مورد، مجموعه‌ای بود که به سختی از مجموعه کنتس آهمبرگ پایین‌تر بود. یک عصر، یک پیک بانک آن را در خیابان‌های لندن حمل می‌کرد تا به لیدی گراندیسون تحویل داده شود، که به قلبش چاقو خورد و جواهرات دزدیده شدند.

سالن آرایش طلا به طور غیرمعمول، جک اندروز در حال عبور از آنجا بود و پیک در حال مرگ را پیدا کرد. او پلیس را خبر کرد، اما وقتی آنها رسیدند، پیک مرده بود. سرنوشت مرواریدها همیشه یک راز باقی مانده است، اگرچه جایزه بزرگی برای بازیابی آنها پیشنهاد شده است.» «اوه؛ یه جایزه.» «طبیعتا، آقا. چهار ماه بعد، پرنسس لموین گردنبند مروارید شگفت‌انگیز خود را در حالی که در جعبه‌ای در گراند اپرای پاریس نشسته بود، گم کرد. این یکی از زیرکانه‌ترین سرقت‌هایی بود که تا به حال پلیس را گیج کرده بود، زیرا گردنبند هرگز پیدا نشد. با این حال، می‌دانیم که جک اندروز جعبه کناری پرنسس را اشغال کرده بود.